Gurbetimiz çok evvelden başlamıştı bizim aslında… Bana göre çok erken tattık biz gurbeti… Acaba dedem ve ninem ayrılırlarken vatanlarından Biliyorlar mıydı “gurbet” nedir, neye denir… Ne kadar uzaklaşınca gurbet yaşanır, Ne kadar özleyince, ne kadar ağlayınca veya ne kadar yanınca… Ayrılığı bu kadar hissetmişler miydi? Nasil bir histi evladını geride...

Birkaç zamandır girdiğim ortamlarda insanları, kendimi gözlemliyorum. Gerçi bu gözlemleme süreci ta geçen senelere dayanıyor. Hatta hatırlarsınız bir ara televizyonda “Biri Bizi Gözetliyor” , “ Benimle Evlenir misin?” programları gibi bir sürü insan kalabalığının olduğu bir dönem vardı. İşte o zamanlar ben aslında o programları insanların kafalarından geçirdiği düşünceleri okuyabilmek...

Sıcak bir Ağustos akşamı… Balkondayım. Rabbimin rahmetinin serinliğiyle ruhumda hoş nağmeler… Ellerim şakaklarımda yıldızların zerafetini seyrediyorum. Yan tarafta gümbür gümbür davul çalıyor. Çoluk çocuk eğleniyorlar. Davulun her bir tınısı zihnimde derin düşünceleri dansa davet ediyor… “Ben kimim? Ey Hayat” demeye fırsat kalmadan bir homurtu sesi tüm konsantremi bozuyor. İnceden inceye bir...

Ah Çanakkale analarımız…Okyanus yürekli, elleri hamur kokan, cepheye giderken Yirmi kg’lık mermileri sırtına vuran analarımız… Asla zaaf göstermeyen, gözyaşlarını içine akıtan, Çanakkale’nin gerçek kahramanları… Mehmetçiği; Mehmetçik yapan ruhu imanla yoğuran, ahlak ve fazilet aşılayıp, madde ve mana kahramanlığının damgasını vuran analarımız… Gözyaşlarını içinde çağıldatıp, açıktan ağlayarak hain düşmanı umutlandırmayan analar....

Kilolardan kurtulmak için yüzlerce diyetler önerildi, yapıldı, yapılıyor. Şimdiye kadar ihtiyacım olmadığı için;sonuç alınıyor veya alınamıyor bilemiyorum. Ama benim diyet önerim çok farklı. Bir Müslümanın asıl ihtiyacı olan bir diyet programı diyebilirim. Öncelikle bir günümüzün ne kadarını zorunlu ihtiyaçlarımıza harcadığımızı hesaplayalım kalan bölümüyle Zaman Diyeti’ni uygulamaya çalışalım… Abdest ve Namaz için (60 dk.)...

Alışmak ne büyük nimet… Unutmak, devam edebilmek, normalleşmek. Zaman… Hem nimet hem külfet. Alışmak güzel de, hatırlamak olmasa ne de büyük bir imtihan. Uyumak uyanmak, sabah doğan güneş, sabah uyanıp perdemizi araladığımızda penceremizin önündeki ağacın geçirdiği evrelere şahit olmak, kupkuruyken dirilenler, diriyken kuruyanlar, doğan bir bebek… vs.… Alışmanın kıskacında ülfet...

Yolculuk başladı kalbimde. Hüzünler bavullara sığdırılmış, hatıralara yer kalmamış. Bir kervan kalkmış yüreğimin en ücra köşelerinden, istikamet senden öte, her yöne… Yükler güçlü hasret ipleriyle sarmalanmış. Cılız mutluluklar el çantamın, hiç açmadığım bölümünde, belki bir gün lazım olur diye. Kervan başı ben, hicret ettiğim senden uzak diyarlar. Sen dünyanın en...

Hazan mevsimi, hüzün mevsimi, sararıp solma mevsimi. Bak bu yılda boynunu büktü ağaçlar… Geçen senede güz mevsiminde boyunları bükülmüştü. Seneye de devam edeceksiniz bilirim. Bilirim ki yine kanadı kırık kuşlar gibi dallarınız düşecek yere. Sararıp solacaksınız, yapraklarınız kuruyacak çorak çöllerde yıllanmışlar misali. Bilirim ki muazzam güzelliğinizden eser kalmayacak. Gözümüzü şenlendiren...

Şiddet; kadının acziyeti üstüne insafsızca inşa edilmekte… Eğitimli eğitimsiz, çalışan çalışmayan, köylü kentli her kadına şiddet artarak devam ediyor. Bu kadınların tek bir ortak özellikleri var , o da “kendilerini savunamayacak durumda olmaları”!. Yazımda daha çok inançlı insanlar arasında kadına şiddeti haklı görenlere seslenmekle birlikte; her yerden gelebilecek, şiddete karşı...

Merve Kavakçı: TBMM’den Şahsımla İlgili Ayıbın Giderilmesini İstiyorum! 1999 yılında TBMM’deki milletvekili yemin töreninde başörtülü olduğu için yemin ettirilmeyen Merve Kavakçı İslam, 28 Şubat panelinde konuştu. Kavakçı, “TBMM’den şahsımla ilgili ayıbın giderilmesini talep ediyorum. Görevini kötüye kullananlardan da suç duyurusunda bulunuyorum.” dedi. Halkın Sesi Partisi (HAS) İstanbul İl Başkanlığı tarafından düzenlenen 28...

Kimlik? Kim-lik… Kim? Bu konuyu yeni örtünen ve toplum içinde alışmaya çalışan kardeşlerimiz için bir anlamda ele almak isterim. Kimlik kişinin asılda kim olduğunu anlatan her türlü gösterme aracıdır. Herkesin bir tane burnu iki gözü bir ağzı var. Maşallah hepside birbirinden ayrı güzelliğe sahip ve özeldir. Fakat en önemlisi herkesin kendine has...

Gecenin şafaktan hemen önceki en karanlık zaman diliminde içini kemiren şüpheden kurtulmak istedi. Bu duruma kimseyi şahit etmemek adına sessizce. Gözlerine inanamadı, tekrar yaşlarla dolu buğulu gözlerle emin olmaya çalıştı. Evet işte yine hamileydi. Daha sevinmeli mi üzülmeli mi kararsızlığı içindeyken sırayı gözyaşları kapmıştı çoktan. Oldum olası anaç tavırlarıyla tanınırdı...

  Yapraklar güneşin batışını izliyorlardı. Renklerini koyulaştırarak  karanlığa uyum sağlayacaklardı. Tüm orman, uyumaya hazırlanıyordu. Akşamın gelişini haber vermekle vazifeli olanlar hariç bütün canlılar sessizliğe bürünmüşlerdi. Uyku öncesi hazırlıklar bitmek üzereydi. Küçük kelebek uyku hazırlığını yapmamıştı. Hazırlıksızlığı dikkate alınmamış olmalı ki uyku onunda  kapısını çalmıştı. Uykusuz gözlerinin üzerinde duran kapaklar, kapanmak...

Allah’ın o güzel adıyla… Güneş eteğini toparlayıp yüzünü dağların ardına dönünce, gitmeye meylettiğini anlayıp başımı soğuk yüzeyine yasladığım camdan ayırıyorum. Bakışlarımla, dağların ardına uzanan dönüş yolunu ezberlemek istercesine dağın eğri büğrü patikalarını takip ediyorum. Gözlerimin ulaşabildiği ücralardaki eteklerinden tutup güneş annenin,onu tepeye kadar geçirmek istiyorum… O, tarafımdan bu kadar önemsendiğinden...

Ya da moda örtünen kadının “ne”sine gerek? Moda; değişiklik gereksinimi veya süslenme özentisiyle toplum yaşamına giren geçici yenilik ya da belirli bir süre etkin olan toplumsal beğeni, bir şeye karşı gösterilen aşırı düşkünlük olarak tanımlanır. (1) Fakat dil bilimi açısından; bir dilin özellikle anlambilimi (semantik) ve kelimelerin idraki yönünde incelenmesi...

Şehrin kuytularından topladığı tozları gözlerine sürüyor Eskip. Çocukluğunun eskimeyen oyunu. Kan çanaklarından akan yağmur ıslatıyor çatlaklarını. Bir de çocukluğunun o eskimeyen oyunu. Düğme kavanozları şıngırdıyor kulaklarında Annelerin şefkatli dokunuşları gibi, hatıraları yüzüne sürüyor. Elleri var, Elleri yapraklar kadar kuru, Çiçekleri tutan elleri, Soğuk, Beyaz, Elleri, Yerle bir rüyaları topluyor, Kaldırımlardan...